เสียงคุกคามในสวน
โดย
เพ็ญพัน
มีเรื่องหงุดหงิดที่จะต้องบ่นดังๆ
เมื่อสองสัปดาห์ที่แล้ว
ผู้เขียน ไปออกกำลังที่สวนรถไฟ
มีคนไปจับจองมุมต่างๆของสวนจัดงานกัน 3
เจ้า
เข้าไปปุบ
ก็เจอโรงเรียนมาทำกิจกรรม
คุณครูตั้งเครื่องขยายเสียงหันออกถนนที่คนจ๊อกกิ้งกัน
เสียงดังมาก
จนต้องเอามืออุดหู
อีกมุมหนึ่งวัดธรรมกายมาสวดมนต์
จัดกิจกรรม
เปิดเครื่องขยายเสียงดังระดมสมาชิก
เอ้า พอขี่จักรยานอ้อมไปอีกมุม
ก็เจออีกโรงเรียน
จัดกิจกรรมตั้งเต็นท์มีเครื่องขยายเสียงส่งเสียงดังจนเจ็บหู
โอ๊ะ
นี่อะไร
สวนสาธารณะหรือลานกิจกรรม
ผู้เขียนขี่จักรยานไปหาเจ้าหน้าที่ของสวน
แจ้งว่าเครื่องขยายเสียง
ดังเกินไปแล้ว
ยังดี ที่เจ้าหน้าที่ให้ความร่วมมือ
ไปณ.จุดเกิดเหตุ
และขอให้หรี่เสียงลงหน่อย
เหลือระดับที่พอรับได้
เห็นทีสวนสาธารณะจะไม่เป็นสถานที่พักผ่อนจิตใจได้อีกต่อไป
ชีวิตเราจะถูกคุกคามกันตลอดเวลา
นึกว่าจะหนีเสียงตลาดนัด
และเสียงเพลงดังๆจากร้านค้าได้บ้าง
ประชาชนไม่มีที่พักผ่อนเงียบๆกันเลยหรือ
มีหน่วยงานไหนดูแลคุณภาพชีวิตเรื่องมลพิษเสียงให้เราบ้าง
สวนสาธารณะ
เป็นเหมือนโอเอซิสในทะเลทราย
เป็นที่พักผ่อนที่มีอยู่น้อยนิดของประชาชน
ก็ถูกคุกคามด้วยแครื่องกระจายเสียงทุกวัน
ท่านผู้ว่ากทม
น่าจะลงมาดูแลเรื่องนี้โดยด่วน
ควรจะเร่งประชาสัมพันธ์ให้ลดการใช้เสียง
และทำคู่มือเรื่องอันตรายของเสียง
ตักเตือนกัน
ก่อนที่ประชาชนคนไทย จะหูตึงกันไปหมด
หรือว่า
ท่านก็หูตึงเสียแล้ว
Next
« Prev Post
« Prev Post
Previous
Next Post »
Next Post »
Đăng ký:
Đăng Nhận xét (Atom)